Florencjusz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Florencjusz (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna

(1.1) imię męskie; zob. też Florencjusz w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mam na imię Florencjusz i interesuję się monastycyzmem starożytnym.
składnia:
kolokacje:
(1.1) pan Florencjusz • brat / kuzyn / wujek / dziadek Florencjusz • mężczyzna imieniem (o imieniu) Florencjusz • święty / błogosławiony Florencjusz • mieć na imię / nosić imię / używać imienia Florencjusz • dać na imię / nadać imię / ochrzcić imieniem Florencjusz • otrzymać / dostać / przybrać imię Florencjusz • dzień imienin / imieniny Florencjusza • na Florencjusza (o dniu)
synonimy:
(1.1) Florenty; zdrobn. Florek
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) imię
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Florencja ż, Florenty m, Florentyna ż
zdrobn. Florek m
przym. Florencjuszowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. Florentius < łac. florens < łac. floreo < łac. floskwiat
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: