Cebłów
Cebłów (język polski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy, nazwa własna
- (1.1) geogr. wieś na Ukrainie, w rejonie sokalskim obwodu lwowskiego[1][2]; zob. też Cebłów w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik Cebłów Cebłowy dopełniacz Cebłowa Cebłowów celownik Cebłowowi / przest. Cebłowu Cebłowom biernik Cebłów Cebłowy narzędnik Cebłowem Cebłowami miejscownik Cebłowie Cebłowach wołacz Cebłowie Cebłowy
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) być / bywać / zamieszkać / mieszkać / pomieszkiwać / żyć / pracować / urodzić się / umrzeć / osiedlać się / osiedlić się w Cebłowie • wyjeżdżać / wyjechać / jechać / dojechać / udać się / wprowadzać się / wprowadzić się do Cebłowa • przyjeżdżać / przyjechać / jechać / wyprowadzać się / wyprowadzić się z Cebłowa • być / stać się mieszkańcem / mieszkanką Cebłowa • mieszkaniec / mieszkanka Cebłowa • droga / ulica / plac / dom / budynek / mieszkanie / siedziba w Cebłowie • pochodzić z Cebłowa • przeprowadzać się / przeprowadzić się do Cebłowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) wieś
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) przestarzała forma celownika „Cebłowu” występuje wyłącznie po przyimku „ku”
- tłumaczenia:
- źródła:
- ↑
Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, oprac. Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych poza Granicami Rzeczypospolitej Polskiej przy Głównym Geodecie Kraju, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2013, ISBN 978-83-254-1988-2, s. 310.
- ↑
Hasło „Cebłów” w: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna. Warszawa, 1880.