Aneks:Język islandzki - zaimki osobowe

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
íslenska Flag of Iceland.svg islandzki
Gramatyka języka islandzkiego

Zaimki osobowe w języku islandzkim stoją zazwyczaj na pierwszym miejscu w zdaniu, przed czasownikiem. Ich obecność jest wymagana ze względu na konieczność określenia podmiotu.
Odmieniają się przez liczby i przypadki.

Tabele[edytuj]

1. osoba → ég, við

przypadeklplm
Nefnifall (M)égvið
Þolfall (B)migokkur
Þágufall (C)mérokkur
Eignarfall (D)mínokkar


Forma okkar (dopełniacz 1. os. lm) funkcjonuje także jako zaimek dzierżawczy nasz.
zobacz → zaimki dzierżawcze


2. osoba → þú, þið

przypadeklplmforma grzecz.
Nefnifall (M)þúþiðþér
Þolfall (B)þigykkuryður
Þágufall (C)þérykkuryður
Eignarfall (D)þínykkaryðar


Forma ykkar (dopełniacz 2. os. lm) funkcjonuje także jako zaimek dzierżawczy wasz.
zobacz → zaimki dzierżawcze


3. osoba, forma męska → hann, þeir

przypadeklplm
Nefnifall (M)hannþeir
Þolfall (B)hannþá
Þágufall (C)honumþeim
Eignarfall (D)hansþeirra




3. osoba, forma żeńska → hún, þær

przypadeklplm
Nefnifall (M)húnþær
Þolfall (B)hanaþær
Þágufall (C)henniþeim
Eignarfall (D)hennarþeirra




3. osoba, forma nijaka → það, þau

przypadeklplm
Nefnifall (M)þaðþau
Þolfall (B)þaðþau
Þágufall (C)þvíþeim
Eignarfall (D)þessþeirra


Forma þeirra (dopełniacz 3. os. lm) funkcjonuje także jako zaimek dzierżawczy ich.
zobacz → zaimki dzierżawcze