Aneks:Język islandzki - odmiana rzeczowników słabych rodzaju męskiego

íslenska islandzki

Gramatyka języka islandzkiego czasowniki słabe: grupa I – grupa II – grupa III mieszane nieregularne wykaz czasowników mocnych, mieszanych i nieregularnych rodzajniki rzeczowniki m: (-s, -ar) – (-s, -ir) – (-ar, -ir) – nieregularne - słabe ż: (-ar, -ir) – (-ar, -ar) – (-ar, -ur) – nieregularne - słabe n: (-s, --) – słabe liczebniki zaimki osobowe – dzierżawcze – wskazujące

Odmiana rzeczowników słabych rodzaju męskiego

Rzeczowniki islandzkie rodzaju męskiego kończą się samogłoską -i w mianowniku. Dla tej odmiany charakterystyczne są końcówki -a w dopełniaczu liczby pojedynczej i -ar w mianowniku liczby mnogiej.

Obok podstawowego wzoru odmiany tego typu posiada dwa podtypy.

Końcówki

	lp nieokr.	lm nieokr.	lp określona	lm określona
M	-i	-ar	-inn	-arnir
B	-a	-a	-ann	-ana
C	-a	-um	-anum	-unum
D	-a	-a	-ans	-anna

Przykłady

• tími – czas

	lp nieokr.	lm nieokr.	lp określona	lm określona
M	tími	tímar	tíminn	tímarnir
B	tíma	tíma	tímann	tímana
C	tíma	tímum	tímanum	tímunum
D	tíma	tíma	tímans	tímanna

Podtypy

W odmianie niektórych rzeczowników zakończonych na -i pojawia się dodatkowa spółgłoska -j-.

• einyrki – pustelnik

	lp nieokr.	lm nieokr.	lp określona	lm określona
M	einyrki	einyrkjar	einyrkinn	einyrkjarnir
B	einyrkja	einyrkja	einyrkjann	einyrkjana
C	einyrkja	einyrkjum	einyrkjanum	einyrkjunum
D	einyrkja	einyrkja	einyrkjans	einyrkjanna

W odmianie rzeczowników zakończonych na -andi końcówki mianownika i biernika liczby mnogiej przyjmują formę -ur. Pojawiają się też pewne oboczności.

• eigandi – posiadacz

	lp nieokr.	lm nieokr.	lp określona	lm określona
M	eigandi	eigandur	eigandinn	eigandurnir
B	eiganda	eigandur	eigandann	eigandurna
C	eiganda	eigendum lub eigöndum	eigandanum	eigendunum lub eigöndunum
D	eiganda	eigenda lub eiganda	eigandans	eigendanna lub eigandanna