Aneks:Język islandzki - odmiana rzeczowników słabych rodzaju męskiego

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
íslenska Flag of Iceland.svg islandzki
Gramatyka języka islandzkiego

Odmiana rzeczowników słabych rodzaju męskiego[edytuj]

Rzeczowniki islandzkie rodzaju męskiego kończą się samogłoską -i w mianowniku. Dla tej odmiany charakterystyczne są końcówki -a w dopełniaczu liczby pojedynczej i -ar w mianowniku liczby mnogiej.

Obok podstawowego wzoru odmiany tego typu posiada dwa podtypy.

Końcówki[edytuj]

lp nieokr. lm nieokr. lp określona lm określona
M -i -ar -inn -arnir
B -a -a -ann -ana
C -a -um -anum -unum
D -a -a -ans -anna

Przykłady[edytuj]

lp nieokr. lm nieokr. lp określona lm określona
M tími tímar tíminn tímarnir
B tíma tíma tímann tímana
C tíma tímum tímanum tímunum
D tíma tíma tímans tímanna

Podtypy[edytuj]

W odmianie niektórych rzeczowników zakończonych na -i pojawia się dodatkowa spółgłoska -j-.

lp nieokr. lm nieokr. lp określona lm określona
M einyrki einyrkjar einyrkinn einyrkjarnir
B einyrkja einyrkja einyrkjann einyrkjana
C einyrkja einyrkjum einyrkjanum einyrkjunum
D einyrkja einyrkja einyrkjans einyrkjanna

W odmianie rzeczowników zakończonych na -andi końcówki mianownika i biernika liczby mnogiej przyjmują formę -ur. Pojawiają się też pewne oboczności.

lp nieokr. lm nieokr. lp określona lm określona
M eigandi eigandur eigandinn eigandurnir
B eiganda eigandur eigandann eigandurna
C eiganda eigendum lub
eigöndum
eigandanum eigendunum lub
eigöndunum
D eiganda eigenda lub
eiganda
eigandans eigendanna lub
eigandanna