кінь

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

кінь (język ukraiński)[edytuj]

кінь (1.1)
transliteracja:
kìnʹ
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool. koń
odmiana:
(1.1) lp кінь, D. коня́, N. коне́м, W. ко́ню; lm ко́ні, D. ко́ней, N. кі́ньми/ко́нями, Ms. ко́нях; deklinacja II, wzór A2
przykłady:
(1.1) Ой, чий то кінь стоїть, що сива гривонька?Oj, czyj to koń stoi, z siwą grzywą? (ukraińska piosenka ludowa)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. коняка m ż, конячина ż, конячинка ż, коня n, конина ż, конятина ż, конюх m, конюший m, конюшня ż, коняр m, конярство n
zdrobn. коник m, коничок m
zgrub. конисько m, конище m
przym. кінний, кінський, конячий, конярський
związki frazeologiczne:
дарованому коневі в зуби не дивлятьсябаба з воза, коням легше
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Ukraiński - Ssaki
źródła: