uwodziciel

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

uwodziciel (język polski)[edytuj]

Casanova - słynny włoski uwodziciel (1.1)
wymowa:
IPA[ˌuvɔˈʥ̑iʨ̑ɛl], AS[uvoʒ́ićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna uwodzący kogoś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Hrabina została poinformowana o reputacji tego uwodziciela.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) absztyfikant, bawidamek, casanova, donżuan, flirciarz, kobieciarz, kokiet, lew salonowy, lowelas, playboy; pot. babiarz, czaruś, kogut, podrywacz; żart. pożeracz niewieścich serc; posp. dziwkarz; wulg. kurwiarz; przest. bałamut, bałamutnik
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. uwodzicielstwo n
forma żeńska uwodzicielka f
czas. uwodzić
przym. uwodzicielski
przysł. uwodzicielsko
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: