politeista
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
politeista (język polski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔlʲitɛˈjista], AS: [polʹitei ̯ista], zjawiska fonetyczne: zmięk.• epenteza i ̯ • akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik politeista politeiści dopełniacz politeisty politeistów celownik politeiście politeistom biernik politeistę politeistów narzędnik politeistą politeistami miejscownik politeiście politeistach wołacz politeista politeiści
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- (1.1) monoteista
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. politeizm m, politeistka f
- przym. politeistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
politeista (język włoski) [edytuj]
- wymowa:
- IPA: /po.li.te.'i.sta/
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rel. politeista
rzeczownik, rodzaj żeński
- (2.1) rel. politeistka
przymiotnik
- (3.1) rel. politeistyczny
- odmiana:
- (1.1) lp politeista; lm politeisti
- (2.1) lp politeista; lm politeiste
- (3.1) lp politeista m f; lm politeisti m, politeiste f
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- kolokacje:
- (3.1) religione politeista → religia politeistyczna
- synonimy:
- (3.1) politeistico
- antonimy:
- (1-3) monoteista
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. politeismo m
- przym. politeistico
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. politeismo
- uwagi:
- źródła:
