politeizm

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] politeizm (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rel. religia wielobóstwo, kult wielu bogów; zob. zobacz też Politeizm w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza politeizm|, ~u, ~owi, ~, ~em, ~ie^[1], ~ie^[1]; blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy: wielobóstwo
antonimy: monoteizm
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik politeista; przym. przymiotnik politeistyczny
związki frazeologiczne:
etymologia: gr. Greka πολύς + θεός
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) polytheism
• francuski: (1.1) polytheisme
• niemiecki: (1.1) Polytheismus m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) polyteism w rodzaj wspólny

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. miejscownik i W. wołacz lp liczba pojedyncza jako "-zmie", wymawia się alternatywnie jako "-zmie" albo "-źmie"