pobocze

pobocze (język polski)

pobocze (1.1)

wymowa:

IPA: [pɔˈbɔʧ̑ɛ], AS: [poboče]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pobocze	pobocza
dopełniacz	pobocza	poboczy
celownik	poboczu	poboczom
biernik	pobocze	pobocza
narzędnik	poboczem	poboczami
miejscownik	poboczu	poboczach
wołacz	pobocze	pobocza

przykłady:

(1.1) Ulica posiada dwa pobocza.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik bok m rodzaj męski, boczek m rodzaj męski, pobocznica f rodzaj żeński

przym. przymiotnik poboczny

przysł. przysłówek pobocznie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) roadside

źródła: