morela
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] morela (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
odmiana: (1.1) lp morel|a, ~i, ~i, ~ę, ~ą, ~i, ~o; lm ~e, ~i, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zdrobn. morelka; przym. morelowy
związki frazeologiczne: trele-morele
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Owoce tłumaczenia:
- angielski: (1.1) apricot
- bułgarski: (1.1) кайсия f
- chorwacki: (1.1) marelica f
- czeski: (1.2) meruňka
- duński: (1.1) abrikos w
- esperanto: (1.2) abrikoto
- fiński: (1.1-2) aprikoosi
- francuski: (1.1) abricotier m; (1.2) abricot m
- grecki: (1.1) βερικοκιά f; (1.2) βερίκοκο n
- hebrajski: (1.1) משמש m (miszmesz)
- hiszpański: (1.1) albaricoquero m; (1.1-2) albaricoque m
- interlingua: (1.1) albricochiero, armeniaca
- islandzki: (1.1) aprikósutré n; (1.2) aprikósa f
- niemiecki: (1.2) Aprikose f, austr. Marille f
- norweski (bokmål): (1.2) aprikos m
- rosyjski: (1.2) абрикос m
- szwedzki: (1.2) aprikos w
- ukraiński: (1.1-2) абрикос m
- węgierski: (1.2) sárgabarack
- włoski: (1.2) albicocca f