kuzynka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kuzynka (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza kuzyn|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko!; lm liczba mnoga ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki!
przykłady:

(1.1) Czy Twoja kuzynka Ania dalej mieszka w Anglii?

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik forma męska kuzyn
związki frazeologiczne:
etymologia: kuzyn + -ka
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) cousin
• baskijski: (1.1) lehengusin
• chorwacki: (1.1) sestrična f rodzaj żeński
• duński: (1.1) kusine C. celownik
• esperanto: (1.1) kuzino
• fiński: (1.1) serkku
• francuski: (1.1) cousine f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.1) kuzina f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) ξαδέλφη (ksadélfi) f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.1) דּוֹדָנִית f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) prima f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1) nicht
• japoński: (1.1) いとこ (itoko), 従姉妹 (itoko)
• kataloński: (1.1) cosina f rodzaj żeński
• koreański: (1.1) 사촌 (sa-chon)
• niemiecki: (1.1) Cousine f rodzaj żeński, Kusine f rodzaj żeński
• portugalski: (1.1) prima f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) kusin C. celownik
• słowacki: (1.1) sesternica f rodzaj żeński
• słoweński: (1.1) sestrična f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) unokatestvér
• włoski: (1.1) cugina f rodzaj żeński