karbon

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] karbon (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geol. geologia jeden z okresów geologicznych; zob. zobacz też karbon (okres) w Wikipedii

odmiana: (1.1) przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• duński: (1.1) kultiden w rodzaj wspólny
• rosyjski: (1.1) карбон m rodzaj męski, каменноугольный период m rodzaj męski

[edytuj] karbon (język duński)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) chem. chemia węgiel (pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6)

odmiana: blm bez liczby mnogiej przykłady:

(1.1) Grundstoffet karbon har atomnummer 6. → dosł. dosłownie Pierwiastek węgiel ma liczbę atomową 6.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kulstof, kul, carbon, symbol. symbolicznie C
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) łac. łacina carbonium
uwagi: zobacz też: Indeks:Duński - Pierwiastki chemiczne