imiennik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] imiennik (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ktoś, kto ma takie samo imię lub nazwisko, jak dana osoba

odmiana: (1.1) lp  imiennik, ~a, ~owi, ~a, ~iem, ~u, ~u; lm  imiennicy, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, imiennicy
przykłady:

(1.1) Jestem imiennikiem prezydenta.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) forma żeńska imienniczka; rzecz. imię
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od "imię"
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/imiennik”