czapka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
czapka (język polski)[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik czapka czapki dopełniacz czapki czapek celownik czapce czapkom biernik czapkę czapki narzędnik czapką czapkami miejscownik czapce czapkach wołacz czapko czapki
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) zdjąć/założyć czapkę • barania/futrzana/wełniana ~ • ~ studencka/wojskowa/z nausznikami
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- czapka niewidka; czapki z głów!; lisia czapka; czapka frygijska; czapką, papką i solą ludzie ludzi niewolą
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) cap
- arabski: (1.1) قبعة f, egip. arab. برنيطة
- białoruski: (1.1) шапка f
- chorwacki: (1.1) kapa f
- duński: (1.1) hue w
- esperanto: (1.1) ĉapo
- fiński: (1.1) hattu
- hebrajski: (1.1) כובע m (kowa)
- hiszpański: (1.1) gorro m, (z daszkiem) gorra f
- islandzki: (1.1) húfa f
- koreański: (1.1) 모자
- litewski: (1.1) kepurė f
- niemiecki: (1.1) Mütze f
- norweski (bokmål): (1.1) lue m/f, hue m/f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: (1.1) шапка
- szwedzki: (1.1) mössa w
- węgierski: (1.1) sapka
- wilamowski: (1.1) myc
- źródła:
