aukcja

aukcja (język polski)

aukcja (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈawkʦ̑ʲja], AS: [au̯kcʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • u → ł  wymowa u jako ł (IPA: /w/ lub /ł/)  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę; zob. zobacz też aukcja w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	aukcja	aukcje
dopełniacz	aukcji	aukcji
celownik	aukcji	aukcjom
biernik	aukcję	aukcje
narzędnik	aukcją	aukcjami
miejscownik	aukcji	aukcjach
wołacz	aukcjo	aukcje

przykłady:

(1.1) Tajemniczy nabywca kupił na aukcji dzieło flamandzkiego malarza.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ~a internetowa • aukcja holenderska • wystawić na ~ę, kupić na ~i

synonimy:

(1.1) licytacja, przetarg

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik aukcyjny

rzecz. rzeczownik aukcjoner m rodzaj męski

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Auktion

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) auction
• białoruski: (1.1) аўкцыён m rodzaj męski
• duński: (1.1) auktion w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) vente aux enchères f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) subasta f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) auction
• japoński: (1.1) 競売 (きょうばい), オークション
• niemiecki: (1.1) Versteigerung f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) πλειστηριασμός m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) leilão m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) аукцион m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) aukcia
• szwedzki: (1.1) auktion w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) аукціон m rodzaj męski
• włoski: (1.1) asta f rodzaj żeński

źródła: