absurdalny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
absurdalny (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
- (1.2) ogromny
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik absurdalny absurdalna absurdalne absurdalni absurdalne dopełniacz absurdalnego absurdalnej absurdalnego absurdalnych celownik absurdalnemu absurdalnej absurdalnemu absurdalnym biernik absurdalnego absurdalny absurdalną absurdalne absurdalnych absurdalne narzędnik absurdalnym absurdalną absurdalnym absurdalnymi miejscownik absurdalnym absurdalnej absurdalnym absurdalnych wołacz absurdalny absurdalna absurdalne absurdalni absurdalne
- przykłady:
- (1.1) NFZ w absurdalny sposób rozlicza się ze szpitalami.
- (1.2) Zapłaciłam za tę taksówkę absurdalną sumę.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) niedorzeczny, poroniony, bezsensowny
- (1.2) astronomiczny, horendalny, niebotyczny
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. absurd m, absurdzik m, absurdalność f
- przysł. absurdalnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) absurd
- duński: (1.1) absurd
- kaszubski: (1.1) bezmëslny, bezòbmëslny, nieòbmëslny, absurdny
- niemiecki: (1.1) absurd; (1.2) absurd
- słowacki: (1.1) absurdný
- turecki: (1.1) abes, saçma, absürd
- włoski: (1.1) assurdo
- źródła:
