absurdalny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

absurdalny (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌapsurˈdalnɨ], AS[apsurdalny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. akc. pob.  wymowa ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
(1.2) wewnętrznie sprzeczny
(1.3) ogromny
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) NFZ w absurdalny sposób rozlicza się ze szpitalami.
(1.3) Zapłaciłam za taksówkę absurdalną sumę.
składnia:
kolokacje:
(1.1) absurdalny pomysł / sposób • absurdalne wymagania / wymogi
(1.3) absurdalna suma
synonimy:
(1.1) bezsensowny, bzdurny, niedorzeczny, nonsensowny, poroniony
(1.2) bezsensowny, niekoherentny, nielogiczny, niespójny, nonsensowny
(1.3) astronomiczny, groteskowy, horrendalny, niebotyczny
antonimy:
(1.2) koherentny, logiczny, spójny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  absurd m , absurdzik m , absurdalność f 
przysł.  absurdalnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: