absurd

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści

[edytuj] absurd (język polski)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

odmiana:
przykłady:

(1.1) "W oparach absurdu" to dzieło dwóch polskich humorystów.
(1.1) "To jakiś absurd!" - krzyczał wściekły klient, gdy aresztowano go za próbę kradzieży trzech słoików majonezu.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  absurdalność; przym.  absurdalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

[edytuj] absurd (język angielski)


wymowa: wymowa amerykańska
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) absurd

przymiotnik

(2.1) absurdalny

odmiana:
przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] absurd (język niemiecki)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) absurdalny, niedorzeczny

odmiana:
przykłady:

(1.1) przykład → tłumaczenie

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] absurd (język norweski (bokmål))


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) absurdalny

przysłówek

(2.1) absurdalnie

odmiana: (1.1) absurd, absurd, absurde
przykłady:

(1.1) Det var en absurd idé. → To był absurdalny pomysł.

składnia:
kolokacje: (1.1) absurd teaterteatr absurdu
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  absurditet
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: