abrakadabra

abrakadabra (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌabrakaˈdabra], AS: [abrakadabra], zjawiska fonetyczne: akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) magiczna i cudotwórcza formuła, którą posługiwano się w starożytności i średniowieczu; zob. zobacz też abrakadabra w Wikipedii

(1.2) przen. przenośnie coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana

odmiana:

(1.1) nieodm. nieodmienny

(1.2) lp liczba pojedyncza abrakadabr|a, ~y, ~ze, ~ę, ~ą, ~ze, ~o; lm liczba mnoga ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y

przykłady:

(1.2) Matematyka zawsze była dla mnie wielką abrakadabrą.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

łac. łacina

uwagi:

tłumaczenia:

• hiszpański: (1.1) abracadabra m rodzaj męski; (1.2) magia negra f rodzaj żeński, hechicería f rodzaj żeński
• włoski: (1.1-2) abracadabra m rodzaj męski

źródła: