vinkel

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

vinkel (język duński)[edytuj]

en vinkel (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kąt
odmiana:
(1.1) en vinkel, vinkelen/vinklen, vinkler, vinklerne
przykłady:
(1.1) En lysstråle kastes tilbage fra et spejl i en vinkel, der er lig med den vinkel, den ramte spejlet i.Wiązka światła odbija się od lustra pod kątem, który jest równy kątowi, pod którym padła na (to) lustro.
składnia:
kolokacje:
(1.1) lige vinkelret vinkelspids vinkelstump vinkel
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
dolnoniem. winkel
uwagi:
źródła:

vinkel (język szwedzki)[edytuj]

en vinkel (1.1)
wymowa:
[²v'ing:kel] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) geom. kąt[1]
odmiana:
(1.1) en vinkel, vinkeln, vinklar, vinklarna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) synvinkelvinkelsumma
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1187, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.