Przejdź do zawartości

trzydziestopięcioletni

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

trzydziestopięcioletni (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˌṭʃɨd͡ʑɛstɔpʲjɛ̇̃ɲt͡ɕɔˈlɛtʲɲi], AS: [ṭšyʒ́estopʹi ̯ė̃ńćoletʹńi], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.udziąs.podw. art.nazal.asynch. ę akc. pob.i  j 
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) mający trzydzieści pięć lat
(1.2) trwający trzydzieści pięć lat
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Poszła do łazienki i spojrzała w lustrotrzydziestopięcioletnia, ładna kobieta z ufarbowanymi na jasno włosami, ze śladami zmęczenia na twarzy po nieprzespanej nocy, skupionym spojrzeniem[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. trzydziestopięciolatek m, trzydziestopięciolatka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Grażyna Plebanek, Przystupa, 2007, Narodowy Korpus Języka Polskiego.