trefl

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

trefl (język polski)[edytuj]

as trefl (1.1)
wymowa:
IPA[trɛfl̥], AS[trefl̦], zjawiska fonetyczne: wygł.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) karc.  kolor w kartach oznaczony czarną koniczynką; karta tego koloru

w użyciu przymiotnikowym

(2.1) należący do trefli (1.1)
odmiana:
(1.1)
(2.1) lp  trefl m , trefl f , trefl n ; lm  trefl m.-os. , trefl nm.-os. ; nie stopniuje się
przykłady:
(1.1) Miałem w ręku pięć trefli.
(2.1) Dołożyłem dwójkę trefl.
składnia:
kolokacje:
(1.1) grać / wistować / wyjść w trefle
(2.1) as / dwójka / trójka / walet / dama / król trefl
synonimy:
(1.1) żołądź, reg. śl.  krojc
(2.1) treflowy, żołędny
antonimy:
(1.1) karo, kier, pik
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  trefelek
przym.  treflowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc.  trèflekoniczyna
uwagi:
(2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło trefl w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.