koniczyna

koniczyna (język polski)

koniczyna (1.1)

koniczyna (1.2)

wymowa:

IPA: [ˌkɔ̃ɲiˈt͡ʃɨ̃na], AS: [kõńičỹna], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob. ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych; zob. też koniczyna w Wikipedii

(1.2) liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	koniczyna	koniczyny
dopełniacz	koniczyny	koniczyn
celownik	koniczynie	koniczynom
biernik	koniczynę	koniczyny
narzędnik	koniczyną	koniczynami
miejscownik	koniczynie	koniczynach
wołacz	koniczyno	koniczyny

przykłady:

(1.1) Na łące zebraliśmy trochę koniczyny dla królika.

składnia:

kolokacje:

(1.1) uprawiać / jeść / kosić koniczynę

synonimy:

(1.1) reg. (Śląsk) krasikoń, reg. (Śląsk) jetelinka; lud. konicz, konik

(1.2) reg. śl. krasikoń, koniczynka, reg. śl. jetelinka

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

(1.1) koniczyna biała, koniczyna białoróżowa, koniczyna brunatna, koniczyna długokłosowa, koniczyna drobnogłówkowa, koniczyna dwukłosowa, koniczyna kasztanowata, koniczyna kreskowana, koniczyna krwistoczerwona, koniczyna łąkowa, koniczyna czerwona, koniczyna łubinowata, koniczyna odstająca, koniczyna pagórkowa, koniczyna pannońska, koniczyna wielkogłówkowa, koniczyna pogięta, koniczyna polna, koniczyna rozdęta, koniczyna różnoogonkowa, koniczyna złocistożółta, koniczyna żółtobiała

(1.2) czterolistna koniczyna

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. koniczynisko n, koniczysko n, wykoniczynienie n

zdrobn. koniczynka ż

przym. koniczynowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) clover; (1.2) cloverleaf
• baskijski: (1.1) hirusta; (1.2) hirusta
• białoruski: (1.1) канюшына ż
• bułgarski: (1.1) детелина ż
• duński: (1.1) kløver w; (1.2) trekløver w/n
• esperanto: (1.1) trifolio
• francuski: (1.1) trèfle m; (1.2) trèfle m
• galicyjski: (1.1) trevo m
• hiszpański: (1.1) trébol m; (1.2) trébol m
• kaszubski: (1.1) kléwer m
• kataloński: (1.1) trèvol m; (1.2) trèvol m
• kazachski: (1.1) беде
• łaciński: (1.1) trifolium n
• niemiecki: (1.1) Klee m; (1.2) Kleeblatt n
• norweski (bokmål): (1.1) kløver m
• norweski (nynorsk): (1.1) kløver m
• nowogrecki: (1.1) τριφύλλι n; (1.2) τριφύλλι n
• nowopruski: (1.1) ābils m, wābils m, wūbils m
• rosyjski: (1.1) кле́вер m
• słowacki: (1.1) ďatelina ż
• staropruski: (1.1) wobilis m
• udmurcki: (1.1) сизьйыр
• ukraiński: (1.1) конюши́на ż
• wilamowski: (1.1) kłyi m, kłej m

źródła: