taran

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

taran (język polski)[edytuj]

taran (1.1)
taran (1.2)
wymowa:
podział przy przenoszeniu wyrazu: ta•ran
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) hist. wojsk. machina oblężnicza z ciężką kłodą do kruszenia murów i rozbijania bram; zob. też taran (machina oblężnicza) w Wikipedii
(1.2) hist. żegl. element konstrukcji okrętu, służący do zatapiania okrętów wroga przez uderzenie dziobem; zob. też taran (okrętownictwo) w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. taranowanie n, staranowanie n, taranik mrz
czas. taranować ndk., staranować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też taran w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło taran w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.