spadkobierca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

spadkobierca (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a], AS[spatkobʹi ̯erca], zjawiska fonetyczne: zmięk. utr. dźw. akc. pob. i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) praw.  osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) spadkobierca fortuny
synonimy:
(1.1) sukcesor, dziedzic
antonimy:
(1.1) spadkodawca, testator
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  spadkobranie n 
forma żeńska spadkobierczyni f 
związki frazeologiczne:
spadkobierca tradycji
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: