skurwysyństwo

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skurwysyństwo (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌskurvɨˈsɨ̃j̃stfɔ], AS[skurvysĩ ̯stfo], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.nazal.rozs. artyk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) wulg. postępek wysoce naganny, podły[1]
(1.2) wulg. rzecz nieprzyjemna lub wywołująca złość
(1.3) wulg. zbiorowo: dranie, hołota[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Kłamie w żywe oczytakiego skurwysyństwa ze strony innej osoby jeszcze nie widziałam!
(1.2) Mam dopiero 16 lat a już we znaki daje mi się skurwysyństwo panujące w tym kraju.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) draństwo, świństwo, łajdactwo, podłość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skurwysyn m, skurwysynek m, skurwysyńskość ż, skurwysynowanie n
czas. skurwysynować
przym. skurwysyński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło skurwysyństwo w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.