skurcz

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

skurcz (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[skurʧ̑], AS[skurč]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) anat. skurczenie się mięśni[1]; zob. też skurcz mięśnia w Wikipedii
(1.2) zmniejszenie się objętości lub skrócenie się czegoś[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Od kilku dni dokuczają mi nocne skurcze w łydce.
(1.1) To nic, to tylko mały skurcz / Nie patrz tak, zaraz przejdzie / Ręce, nogi pozbieram / Odpoczywam po wierszu, co wykrzywił twarz / W dziki grymas i poszedł w cholerę.[2]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) spastyka
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kurczyć
rzecz. pokurcz mos/mzw
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też skurcz w Wikipedii
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło skurcz w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Mariusz Zadura Walc niezrównoważonych