dokuczać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dokuczać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈkuʧ̑aʨ̑], AS[dokučać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) sprawiać przykrość, kłopoty lub ból
odmiana:
(1.1) dokucz|ać, koniugacja I; aspekt dokonany dokuczyć
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  dokuczliwy
rzecz.  dokuczanie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: