dokuczać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dokuczać (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[dɔˈkuʧ̑aʨ̑], AS[dokučać] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. dokuczyć)

(1.1) sprawiać przykrość, kłopoty lub ból
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dokuczanie n, dokuczenie n, dokuczliwość f, dokucznik m
czas. dokuczyć dk.
przym. dokuczliwy, dokuczny
przysł. dokuczliwie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: