rozmówca

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

rozmówca (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba, z którą się rozmawia, partner w rozmowie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) błyskotliwy / dostojny / inteligentny rozmówca • anonimowy / tajemniczy rozmówca • pierwszy / kolejny rozmówca
synonimy:
(1.1) interlokutor
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) partner
hiponimy:
(1.1) adwersarz, dyskutant
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rozmowa ż, rozmówka ż, rozmównica ż, rozmowność ż, rozmawianie n
czas. rozmawiać ndk.
przym. rozmowny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: