mównica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

mównica (język polski)[edytuj]

mówca przy mównicy (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[muvʲˈɲiʦ̑a], AS[muvʹńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pulpit dla mówcy
(1.2) podest dla mówcy
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) trybuna, ambona
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mówca m, mówczyni ż, rozmównica ż, mówienie n, mowa ż, mównictwo n, mówność ż
czas. mówić ndk., mawiać, rozmówić, rozmawiać
przym. mówieniowy, mówniczy, mówny, mowny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: