przyjaciółka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przyjaciółka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka], AS[pšyi ̯äćuu̯ka], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.podw. art.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta zaprzyjaźniona z kimś
(1.2) pot. zob. kochanka
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Moja przyjaciółka to dla mnie bratnia dusza. Rozumiemy się bez słów.
(1.1) Twoja przyjaciółka mówi, co jej ślina na język przyniesie, a ty się później martwisz.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przyjaźń f, przyjacielskość f
forma męska przyjaciel m
zdrobn. przyjaciółeczka f
czas. przyjaźnić, zaprzyjaźniać się, przyjaźnić się ndk., zaprzyjaźnić się dk.
przym. przyjacielski, zaprzyjaźniony, przyjazny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: przyjaciel
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kochanka
źródła: