przepaść

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

przepaść (język polski)[edytuj]

przepaść (1.1)
wymowa:
IPA[ˈpʃɛpaɕʨ̑], AS[pšepaść], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obszar obok stromej ściany góry

czasownik przechodni dokonany (ndk. przepadać)

(2.1) zob. przepadać

czasownik przechodni dokonany (ndk. przepasać)

(3.1) zob. przepasać
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) ogromna / bezdenna przepaść • brzeg / skraj / krawędź / dno przepaści • ciemna / czarna przepaść • głęboka przepaść • (gdzieś) otwiera się przepaść • runąć w przepaść • rzucić się w przepaść • skoczyć w przepaść • spaść w przepaść • stać nad przepaścią • stoczyć się w przepaść
synonimy:
(1.1) czeluść, otchłań, urwisko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przepadanie n, przepadnięcie n
czas. przepadać ndk.
przym. przepastny, przepaścisty
przysł. przepastnie
związki frazeologiczne:
(1.1) balansować na skraju przepaścibalansować na krawędzi przepaścistać nad przepaścią
(2.1) przepaść jak kamień w wodę / przepaść jak kamień w wodzieprzepaść bez wieściprzepaść bez śladu
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: przepadać
(3.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: przepasać
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, 2012, ISBN 978-83-927277-2-9.