runąć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

runąć (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

czasownik dokonany (ndk. brak)

(1.1) upaść w wyniku działania siły ciężkości
(1.2) gwałtownie zawalić się
odmiana:
(1.1-2) koniugacja Vb
przykłady:
(1.2) Kolejne miesiące zdawały się potwierdzać słuszność tezy Fukuyamy: w ślad za Polską poszły Węgry, 9 listopada 1989 roku runął Mur Berliński, przez Czechosłowację przetoczyła się aksamitna rewolucja[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. runięcie n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Edwin Bendyk, Zatruta studnia : rzecz o władzy i wolności, 2002, Narodowy Korpus Języka Polskiego.