konik

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Konik

konik (język polski)[edytuj]

konik (1.2)
konik (1.3)
konik (1.4)
konik (2.1)
wymowa:
IPA[ˈkɔ̃ɲik], AS[kõńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zdrobn. od: koń
(1.2) mały koń
(1.3) zob. konik polny
(1.4) zob. konik morski

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) pasja zbieracka, hobby
(2.2) lud. bot. koniczyna[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(3.1) pot. osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty
odmiana:
(1.1-4)
(2.1)
(3.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) konik polski
synonimy:
(2.1) pasja, zamiłowanie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. koń
związki frazeologiczne:
dosiadać swojego konika / dosiąść swojego konikawsiąść na swojego konikakonik na biegunach
etymologia:
(1.1-2) pol. koń + -ik
(2.1) por. ang. hobby → konik < ang. hobby-horse
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: koń
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: konik polny
(1.4) zobacz listę tłumaczeń w haśle: konik morski
(2.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: koniczyna
źródła:
  1. Teresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 141.

konik (język chuuk)[edytuj]

wymowa:
IPA/ˈkɔɹriˈk/
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) woda
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
Hasło zaimportowane automatycznie – nie zostało zweryfikowane w papierowych słownikach lub wiarygodnych słownikach online. Jeśli znasz chuuk, kliknij na Edytuj, dokonaj ewentualnych korekt i usuń niniejszy komunikat. Dziękujemy! Listę innych niesprawdzonych haseł w tym języku można znaleźć pod tym linkiem.