okazja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

okazja (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɔˈkazʲja], AS[okazʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś
(1.2) niecodzienne, uroczyste wydarzenie[1]
(1.3) pot. nieoczekiwana możliwość transportu
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Dzisiaj nadarzyła się okazja do spotkania i porozmawiania.
(1.1) Tak niska cena to wyjątkowa okazja.
(1.2) W sobotę spotykamy się z dawnymi koleżankami i kolegami z okazji trzydziestej rocznicy matury.
(1.3) Nie martw się. Przyjadę okazją.
składnia:
kolokacje:
(1.1) wykorzystać / zmarnować okazję • (a) przy okazji (à propos)
(1.2) z okazji (np. urodzin)
synonimy:
(1.1) możliwość, ewentualność, sposobność, szansa
(1.3) autostop
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. okazyjność f, okazjonalność f, okazjonalizm m, okazjonalista m
forma żeńska okazyjka f
przym. okazyjny, okazjonalny
przysł. okazyjnie, okazjonalnie
związki frazeologiczne:
okazja czyni złodzieja
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło okazja w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.