працівник

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

працівник (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
pracìvnik
wymowa:
працівни́к?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) pracownik, robotnik[1]
odmiana:
(1.1) [2]
przykłady:
(1.1) Трудови́й ко́декс визнача́є права́ та обо́в'язки працівникі́в та роботода́вців.[3]Kodeks pracy określa prawa i obowiązki pracowników i pracodawców.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) трудівни́к, працю́ючий
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. праця ż, працьовитість ż, працюючий m, працівничок m
forma żeńska працівниця ż
czas. працювати ndk., працюватися ndk.
przym. працьовитий, працюючий
przysł. працьовито
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hasło „працівни́к” w: Słownik polsko-ukraiński ukraińsko-polski (wydanie piąte, poprawione i uzupełnione), Dom Wydawniczy „Czumacki Szlach”, Kijów 2012, ISBN 966-8272-16-1, s. 447.
  2. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „працівни́к” w: Словники України online.
  3. Hasło „Przedmiot regulacji” w: Preambuła. Dział pierwszy. Przepisy ogólne. Rozdział I. Przepisy wstępne. Art. 1 w: Kodeks pracy. Трудовий Кодекс, C. H. Beck, 2020, ISBN 978-83-8198-443-0, s. 8-9.