pracuś

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

pracuś (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈpraʦ̑uɕ], AS[pracuś]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) pot. żart. człowiek bardzo pilny w pracy[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pejor. stachanowiec
antonimy:
(1.1) leń, wałkoń, obibok, próżniak, nierób
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. praca ż, spracowany m, pracownik mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. praca + -uś
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło pracuś w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.