popęd

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

popęd (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) nieopanowana potrzeba czegoś, nagła chęć
(1.2) psych. wewnętrzny mechanizm motywacyjny, uwarunkowany biologicznie, służący zaspokajaniu podstawowych potrzeb i przetrwaniu organizmu
(1.3) fiz. wektorowa wielkość fizyczna określająca działanie siły w danym przedziale czasu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
popęd agresjipopęd płciowypopęd seksualny
synonimy:
(1.1) impuls, instynkt, namiętność, pobudka, pociąg, żądza
(1.2) instynkt, podnieta
(1.3) impuls, popęd siły, skr. I
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. popędliwość ż, pęd mrz
przym. popędliwy, popędowy
przysł. popędliwie
czas. pędzić
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: