parkiet

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

parkiet (język polski)[edytuj]

parkiet (1.1)
parkiet (1.2)
parkiet (1.3)
parkiet (1.4)
parkiet (1.5)
wymowa:
IPA[ˈparʲcɛt], AS[parʹḱet], zjawiska fonetyczne: zmięk.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) drewniane klepki na podłogi[1]
(1.2) podłoga z drewnianych klepek (1.1)[1]
(1.3) miejsce w restauracji lub kawiarni przeznaczone do tańca[1]
(1.4) sala, w której odbywa się sesja giełdy papierów wartościowych[1]
(1.5) część sali sportowej przeznaczona do gry w piłkę[1]
(1.6) kratka z listewek przytwierdzana do odwrocia obrazu malowanego na desce dla zabezpieczenia jej przed paczeniem się[1]
odmiana:
(1.1-6)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. parkieciarz m, parkieciarka ż, parkieciarnia ż, parkietówka ż, parkiecik mrz
czas. parkietować
przym. parkietowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło parkiet w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.