oracja

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

oracja (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) liter. kwieciste przemówienie[1]; zob. też oracja w Wikipedii
(1.2) liter. żart. perora moralizatorska, mówka[2]
(1.3) typ modlitwy wieńczącej część liturgii lub nabożeństwa[1]; zob. też oracja w Wikipedii
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Tekst oracji, którą wygłosił prezes, wyszedł spod pióra jego asystentki.
(1.2) Na apelu nie obyło się bez oracji dyrektorki.
(1.3) Przewodniczący liturgii wybrał orację z uroczystości Zesłania Ducha Świętego.
(1.3) Po oracji usiedliśmy w ławkach od strony ambony.
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) wygłosić orację
(1.3) odmówić / zaśpiewać orację
synonimy:
(1.1-2) perora, alokucja
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) przemowa, przemówienie
(1.2) przemowa, przemówienie
(1.3) modlitwa
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. orator m, orant m, orantka ż, oratorium n, oralizm mrz, oralność ż
przym. oratorski, oralny
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. oratio < łac. ora + tio
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło oracja w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. portalwiedzy.onet.pl
  3. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.