ołtarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Ołtarz

ołtarz (język polski)[edytuj]

ołtarz (1.1)
ołtarz (1.1)
ołtarz (1.2)
wymowa:
IPA[ˈɔwtaʃ], AS[ou̯taš], zjawiska fonetyczne: wygł. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) rel. stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu; zob. też ołtarz w Wikipedii
(1.2) właśc. nastawa ołtarzowa, dekoracja za ołtarzem (1.1)
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Kapłan w natchnieniu podszedł do ołtarza.
(1.1) Wybrano trzystu spośród pojmanych (…) i złożono ich w dniu id marcowych jako krwawe ofiary na ołtarzu wzniesionym ku czci boskiego Juliusza.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) ołtarz ofiarnywynosić na ołtarze
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Ołtarz m, Ołtarzew m
zdrobn. ołtarzyk m
przym. ołtarzowy
związki frazeologiczne:
iść do ołtarzazaprowadzić do ołtarza
etymologia:
(1.1) czes. oltář < łac. altāre[2] < łac. altuswysoki
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Swetoniusz: Żywoty Cezarów. Żywot Augusta, 15,2
  2. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, PWN, Warszawa 2002, s. 30.