melancholiczka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

melancholiczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌmɛlãnxɔˈlʲiʧ̑ka], AS[melãnχolʹička], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. pob. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta cierpiąca na melancholię
(1.2) kobieta o łagodnym, biernym usposobieniu i powolnych reakcjach uczuciowych[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Ta melancholiczka całymi dniami płacze w swoim pokoju.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. melancholia f, melancholijność f, melancholizowanie n
forma męska melancholik m
przym. melancholiczny, melancholijny
czas. melancholizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło melancholik w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.