maska

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

maska (język polski)[edytuj]

maska (1.1)
maska (1.1)
maska (1.1)
samochód z otwartą maską (1.2)
wymowa:
IPA[ˈmaska], AS[maska]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych; zob. też maska w Wikipedii
(1.2) część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
(1.3) reg. krak. twarz
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W starożytnej Grecji aktorzy zakładali maski.
(1.2) Mechanik zajrzał pod maskę i przyjrzał się silnikowi.
składnia:
kolokacje:
(1.1) maska przeciwgazowa / tlenowa / nurkowa / wenecka
synonimy:
(1.2) kapot
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. maskarada f, maskowanie n, zamaskowanie n
zdrobn. maseczka f
czas. maskować ndk., zamaskować dk.
przym. maskowy, demaskatorski
związki frazeologiczne:
zrzucić maskę
etymologia:
(1.1) franc. masque[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: twarz
źródła:
  1. Karnawał w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 268, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, ISBN 83-232-1378-X.

maska (język górnołużycki)[edytuj]

maska (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) maska
(1.2) pot. bałwan, gamajda, gamoń, niezdara
(1.3) miarka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. maskarada f
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

maska (język szwedzki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) oczko
odmiana:
(1.1) en maska, maskan, maskor, maskorna
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

maska (język wilamowski)[edytuj]

maska (1.1)
maska (1.1)
maska (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) maska[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, cz. A-R, s. 274, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.