kruk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj
Podobna pisownia Podobna pisownia: Kruk

kruk (język polski)[edytuj]

kruk (1.1)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[kruk], AS[kruk]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) ornit. Corvus corax[1], czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona zamieszkujący półkulę północną; zob. też kruk w Wikipedii

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) gw. pogrzebacz
(2.2) gw. wielkanocne jajo malowane na czarno[2]
odmiana:
(1.1)
(2.1-2)
przykłady:
(1.1) Na pole bitwy zlatywały się już kruki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) kruk leci / kracze
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kruczę n, krukowate nm.-os.
zdrobn. kruczek m
czas. krukać ndk.
przym. kruczy, krukowate
przysł. kruczo
związki frazeologiczne:
biały krukkruk krukowi oka nie wykolepaść krukigniewa kruka czarna wrona, a sam czarny jak i onana kogo kruki, na tego i wronygdzie ścierwo, tam się kruki gromadząod starych kruków młode uczą się krakaćkruk krukowi brat, lecz zazdrosny swatlichy to kruk, co zdobycz z rąk wypuszcza.
etymologia:
„kruk” to dźwiękonaśladowcza nazwa, która oddaje krakanie. Dawną formą dzisiejszego wyrazu „krakać” było „krukać”[3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
tłumaczenia:
źródła:
  1. zob. też Corvus corax w katalogu gatunków
  2. Wielkanoc w: Anna Piotrowicz, Słownictwo i frazeologia życia towarzyskiego w polskiej leksykografii XX wieku, s. 282, Poznań, Wydawnictwo Naukowe UAM, 2004, ISBN 83-232-1378-X.
  3. Katarzyna Kłosińska, Skąd się biorą słowa, Świat Książki, Warszawa 2005