czarno

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

czarno (język polski)[edytuj]

kobieta ubrana na czarno (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʧ̑arnɔ], ASarno] wymowa ?/i
znaczenia:

przysłówek sposobu

(1.1) przysł. odprzym. od: czarny (barwa)
(1.2) przysł. odprzym. od: czarny (kontrast dla tła)
(1.3) przysł. odprzym. od: czarny (mrok)
(1.4) przysł. odprzym. od: czarny (pesymizm)
odmiana:
(1.1) st. wyższy czarniej; st. najwyższy najczarniej
przykłady:
(1.1) Osoby będące w żałobie, ubierają się na czarno.
(1.2) Na plantacji było czarno od owoców aronii.
(1.3) Nadciągnęła chmura burzowa i za oknem zrobiło się czarno.
(1.4) Nie uczysz się. Czarno widzę twoją przyszłość!
składnia:
kolokacje:
(1.1) ubierać się na czarno • malować / pomalować na czarno
synonimy:
(1.2) ciemno
(1.3) mroczno, mrocznie, ciemno
(1.4) pesymistycznie
antonimy:
(1.1) biało
(1.3) jasno
(1.4) różowo
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
zob. czarny
zob. czarno-
związki frazeologiczne:
czarno na białympracować na czarnozatrudniać na czarnonosić się na czarnorobić się czarno przed oczamipatrzeć czarno na świat
etymologia:
uwagi:
por. czarno-
tłumaczenia:
źródła: