konanie

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

konanie (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) umieranie
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Deszcz jak siwe łodygi, szary szum, • a u okien smutek i konanie[1].
(1.1) Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby życie Jezusa objawiło się w naszym ciele[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) umieranie, agonia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. skonanie n
czas. konać ndk., skonać dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od konać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Krzysztof Kamil Baczyński, Deszcze
  2. Drugi list do Koryntian, 4, 10.