katapulta

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

katapulta (język polski)[edytuj]

katapulta (1.1)
katapulta (1.2)
katapulta (1.3)
katapulta (1.4)
wymowa:
IPA[ˌkataˈpulta], AS[katapulta], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) hist. wojsk. oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków[1]; zob. też katapulta w Wikipedii
(1.2) lotn. wojsk. urządzenie skracające drogę startu samolotów z lotniskowca[1]; zob. też katapulta startowa samolotu w Wikipedii
(1.3) lotn. urządzenie wyrzucające fotel z pilotem w przypadku awarii samolotu[1]
(1.4) pot. każda inna wyrzutnia
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.3) fotel wyrzucany
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. katapultowanie n
czas. katapultować ndk.
przym. katapultowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. catapulta < gr. καταπέλτης
(1.2-4) od (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło katapulta w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

katapulta (język baskijski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) hist. wojsk. katapulta[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: