Przejdź do zawartości

kaszleć

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

kaszleć (język polski)

[edytuj]
wymowa:
IPA: [ˈkaʃlɛt͡ɕ], AS: [kašleć]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk. kaszlnąć)

(1.1) gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc
odmiana:
(1.1)[1] koniugacja IX
przykłady:
(1.1) Dnia 6 kwietnia 1949 roku znajdowałem się w szpitalu obozowym w Czelabińsku, bo byłem bardzo ciężko chory na zapalenie płuc. Choroby tej można było uniknąć. Codziennie chodziłem na robotę, lecz byłem bardzo silnie przeziębiony, kaszlałem uporczywie i czułem się fatalnie[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) kaszleć krwią / flegmągłośno kaszleć
synonimy:
(1.1) kasłać; przest. kaszlać; reg. śl. charlać; reg. pozn. churchać, churchlać; slang. kucać; gw. kaślać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. kaszel m, kaszlnięcie n, kaszlenie n, daw. kaszlanie, daw. kaszlenie, kaszlak m, daw. kaszlacz m, daw. kasłacz m
zgrub. daw. kaszlisko n
przym. kaszlowy, daw. kaszliwy
czas. kaszlnąć, wykasłać/wykasłać się, wykaszleć/wykaszleć się, rozkasłać się, rozkaszleć się, odkasływać, odkaszlnąć, pokasływać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „kaszleć” w: Marcin Woliński, Zygmunt Saloni, Robert Wołosz, Włodzimierz Gruszczyński, Danuta Skowrońska, Zbigniew Bronk, Słownik gramatyczny języka polskiego (wyd. IV online), Warszawa 2020.
  2. Ks. Władysław Bukowiński, WSPOMNIENIA PRZYJACIÓŁ, „Kultura nr 11”, 1976, Narodowy Korpus Języka Polskiego.