jubiler

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

jubiler (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[juˈbʲilɛr], AS[i ̯ubʹiler], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Dzisiaj na moim osiedlu napadnięto na jubilera.
(1.1) Święty Eligiusz jest patronem złotników i jubilerów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) być / zostać jubilerem
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) rzemieślnik
hiponimy:
(1.1) bursztyniarz, złotnik
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. jubilerstwo n, jubilerka ż, jubilernia ż, jubilerszczyzna ż
forma żeńska jubilerka ż
przym. jubilerski
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) niem. Juwelier[1]
uwagi:
(1.1) por. złotnik
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w zamkniętym dostępie – wymagana płatna rejestracja Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.