izomorfizm

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

izomorfizm (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥], AS[izõmorfʹism̦], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) mat. odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Między tymi obiektami zachodzi izomorfizmnie da się ich odróżnić na podstawie ich własności.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. morfizm m, homomorfizm m, homeomorfizm m, epimorfizm m
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.