własność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

własność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈvwasnɔɕʨ̑], AS[vu̯asność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzecz posiadana przez kogoś
(1.2) prawo do rozporządzania daną rzeczą
(1.3) właściwość, cecha
odmiana:
przykłady:
(1.1) To moja prywatna własność.
(1.2) Odrębna własność lokalu jest nieograniczonym prawem rzeczowym.
(1.3) Funkcja f\colon\mathbb R\to\mathbb R ma własność Darboux, jeśli obraz każdego przedziału jest przedziałem.
składnia:
kolokacje:
(1.1-3) czyjaś własność
(1.2) prawo własnościtytuł własnościwłasność osobistawłasność intelektualnawłasność prywatnawłasność hipotecznawłasność przemysłowawłasność publicznawłasność przez zasiedzeniewłasność spółdzielcza
synonimy:
(1.1) stan posiadania, majątek, mienie
(1.3) cecha, przymiot, właściwość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  własnościowy, własny
czas.  uwłaszczyć
rzecz.  właściciel m , właścicielka f , uwłaszczenie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: